Wypuść swój SaaS w katalogach z agentem przeglądarkowym

Czego potrzebuje agent przeglądarkowy

Dostęp do plików repozytorium

Agent musi przeczytać playbook platformy, product.json i identity.json. Agent do kodowania z narzędziem przeglądarki czyta je bezpośrednio; czysto hostowanemu agentowi przeglądarkowemu musisz przy każdej platformie podać odpowiedni playbook i fakty o produkcie.

Przeglądarka, w której jesteś zalogowany

Zgłoszenia idą z twoich kont. Agent przeglądarkowy działający we własnej zdalnej przeglądarce nie jest zalogowany jako ty i nie przeczyta kodów weryfikacyjnych z twojej skrzynki; przewodnik w repozytorium zakłada Chrome, który widzisz.

Sposób na zapis wyników

record.py i lokalny dashboard to skrypty w Pythonie na twoim komputerze. Jeśli agent przeglądarkowy nie może ich uruchomić, po przebiegu sam zapisujesz każdy wynik w dashboardzie.

Warunki zatrzymania z runbooka

Najpierw wyszukanie duplikatów, sprawdzenie tożsamości na każdej platformie, żadnych zakupów, stop przy CAPTCHA lub niejasności. To instrukcje, których agent musi rzeczywiście przestrzegać, a nie funkcje, z którymi przychodzi.

Podłączenie agenta przeglądarkowego do twojego Chrome

BROWSER-SETUP.md jest napisany dla agentów, które podłączają się do Chrome pod twoim nadzorem. Jeśli twój agent przeglądarkowy to agent do kodowania z narzędziem przeglądarki, przewodnik obowiązuje bez zmian: Chrome DevTools MCP z auto-connect w twoim codziennym Chrome (144 lub nowszym) albo osobny profil Chrome z lokalnym portem debugowania, jedno długotrwałe połączenie na serię.

Agent, który oferuje tylko własną zdalną przeglądarkę, nie spełnia wymagania obsługiwanego połączenia. Skonfiguruj Chrome DevTools MCP z lokalnym Chrome i przed startem wykonaj widoczny test.

Zamknij niezwiązane, wrażliwe karty, używaj tylko stron dozwolonych dla produktu, nigdy nie eksportuj ciasteczek ani profilu przeglądarki i traktuj zakończone wywołanie narzędzia wyłącznie jako wywołanie narzędzia — sprawdź na stronie, czy coś się zapisało.

Jeśli twój agent przeglądarkowy to agent do kodowania z narzędziem przeglądarki, oto ogólna definicja serwera z BROWSER-SETUP.md. Twój agent może trzymać ją w innym pliku lub formacie; gdzie ją wpisać, decyduje jego własny ekran konfiguracji:

{
  "mcpServers": {
    "chrome-devtools": {
      "command": "npx",
      "args": [
        "-y",
        "chrome-devtools-mcp@latest",
        "--autoConnect",
        "--no-usage-statistics",
        "--no-performance-crux"
      ]
    }
  }
}

Format według dokumentacji github.com, sprawdzono 30 września 2026. ↗

Agent, który nie potrafi wczytać takiego serwera, nie jest na obsługiwanej drodze. Nadal może wypełnić pojedynczy formularz z playbooka, który mu wkleisz, a wynik zapisujesz w dashboardzie sam.

Połącz agenta AI do kodowania ze swoim Chrome →

Prompt startowy

Publiczny prompt startowy z START.md, bez zmian. Zakłada agenta, który potrafi uruchomić Pythona w sklonowanym folderze — zwykle agenta do kodowania z narzędziem przeglądarki. Przy czysto hostowanym agencie przeglądarkowym uruchom zamiast tego w terminalu polecenia z sekcji „doing it yourself” w START.md i kopiuj agentowi prompty dla poszczególnych platform z dashboardu.

Recommend Claude Code CLI or Codex CLI in a terminal instead of the desktop apps for best results. If session metadata confirms desktop hosting, explicitly advise me to switch to the CLI and resume this same private workspace. Do not infer the host from a CLI engine version alone.

Read AGENTS.md, then follow "Start the dashboard for the owner". Create my private
workspace if I do not have one yet, start the dashboard, and give me the link.
Then lead ONBOARDING.md one phase at a time. Reuse recorded permissions instead of
asking again unless their scope is missing or conflicting. Actually test my visible
existing Chrome profile and intended identity as BROWSER-SETUP.md requires; use the
OS fallback if needed. Use one platform/browser worker by default. Build the normal
run only from suitable free-ready routes, keep research separate, and preserve any
draft that needs one exact human CAPTCHA/2FA action. Never claim browser control
bypasses or reduces those challenges.

Playbooki i instrukcje to pliki Markdown po angielsku, bo z nimi agenci do kodowania radzą sobie najlepiej. Teksty o produkcie mogą być w dowolnym języku, który przyjmuje katalog, a agent odpowiada ci w twoim języku.

Tak czy inaczej przestrzeń robocza, product.json, authorizations.json i submissions.json lądują jako pliki na twoim komputerze, a dashboard pokazuje, co jest opublikowane, oczekujące, zaplanowane albo czeka na ciebie.

Uruchom LaunchRepo w trzech krokach →

Jak wygląda przebieg

Ilustracja poniżej pochodzi ze strony głównej: jedna seria, a każda platforma kończy w stanie, który faktycznie zaobserwowano. Z agentem przeglądarkowym stany możesz wpisać sam po przebiegu; tak czy inaczej pochodzą z trackera, nie z tej strony.

Gdy agent przeglądarkowy utknie

Agenci przeglądarkowi zawodzą inaczej niż agenci do kodowania. Oto trzy sytuacje, które warto rozpoznać wcześnie, zanim seria się rozjedzie:

Nigdzie nie jest zalogowany

Agent pracuje we własnej zdalnej albo zarządzanej przeglądarce. Twoje konta w katalogach i skrzynka są w twoim Chrome, więc przenieś tam przebieg przez Chrome DevTools MCP albo traktuj pracę agenta jako szkic, który kończysz sam.

Strona go odrzuca

Niektóre strony ograniczają zautomatyzowanych agentów w hostowanych przeglądarkach, choć w twojej działają bez problemu. Oznacz platformę jako wymagającą ciebie i zgłoś ją ręcznie z otwartym playbookiem.

Zapomniał, co zrobił ostatnio

Agenci przeglądarkowi rzadko zachowują zapis między sesjami. Wpisz każdy wynik do dashboardu zaraz po przebiegu; następna seria zacznie wtedy od trackera, a nie od pamięci.

Jeśli narzędzia przeglądarki przekraczają limit czasu z --autoConnect, sprawdź cztery rzeczy: Chrome 144 lub nowszy już działa, zdalne debugowanie jest włączone pod chrome://inspect/#remote-debugging, zatwierdziłeś monit Chrome o połączenie i żadne inne narzędzie nie trzyma tej samej przeglądarki. Chrome DevTools MCP wczytuje każdą otwartą kartę, więc zamknij te, których nie potrzebujesz.

Co nadal wymaga ciebie

LaunchRepo celowo nie jest usługą działającą w tle. Te momenty zatrzymują przebieg i są zapisywane jako przekazanie człowiekowi; agent nigdy ich nie obchodzi:

CAPTCHA i kontrole antybotowe

Bez względu na agenta zabezpieczenie rozwiązujesz ty, we właściwym oknie. Tracker zapisuje prepared_needs_human; w żadnym playbooku nie ma kroków ukrywania ani obchodzenia zabezpieczeń.

2FA i kody weryfikacyjne

Większość katalogów potwierdza zgłoszenie e-mailem. Jeśli agent przeglądarkowy nie ma dostępu do twojej skrzynki, kod i kliknięcie potwierdzenia to przekazanie człowiekowi — zapisane jako takie, nigdy jako zautomatyzowany dostęp.

Płatne dodatki

Ścieżki wyłącznie płatne są zapisywane jako deferred_paid. Agentowi przeglądarkowemu trzeba powiedzieć, żeby nie kupował; playbooki mówią to przy każdej platformie, a decyzja zostaje przy tobie.

Zapis i potwierdzenie

Jeśli agent nie może uruchomić record.py, wpisujesz wynik w lokalnym dashboardzie. „Opublikowany” zawsze wymaga publicznego URL-a i twojego potwierdzenia.

Bez benchmarków i rankingów: uznajemy agentów przeglądarkowych za zgodnych, gdy spełniają oba wymagania opisane wyżej, a nie dlatego, że porównaliśmy ich z innymi agentami.

Pytania