Zalecana konfiguracja: Aby uzyskać najlepsze wyniki z LaunchRepo, zdecydowanie zalecamy, by zawsze używać Claude Code CLI lub Codex CLI w terminalu, a nie aplikacji desktopowej Claude lub Codex. To nasz zalecany sposób pracy, a nie gwarancja innych uprawnień ani nieprzerwanego działania.
Strona startowa zestawu mieści się na jednym ekranie: sklonuj, wklej jeden prompt, otwórz link. Ten przewodnik przechodzi przez te same trzy kroki i dodaje trochę kontekstu o tym, co dzieje się za każdym z nich — żeby było jasne, co robi agent i co sprawdzić, gdy skończy. Jeśli najpierw chcesz zobaczyć szerszy obraz, strona o tym, jak to działa, pokazuje, gdzie te kroki mieszczą się w całym przepływie produkt → agent → katalogi → tracker.
Czego potrzebujesz na start
Do wstępnej konfiguracji:
- Git do sklonowania repozytorium.
- Python 3.10 lub nowszy w Windows, macOS albo Linuksie. Skrypty przestrzeni roboczej, tracker i lokalny dashboard korzystają wyłącznie z biblioteki standardowej Pythona; nie trzeba niczego instalować przez
pip installi nie ma kroku budowania. - Agent AI do kodowania, który potrafi czytać pliki i uruchamiać polecenia — Claude Code, Codex, Cursor lub podobne narzędzie. Każde z nich ma na tej stronie własny opis konfiguracji, na przykład Claude Code, Codex i Cursor. Sterowanie przeglądarką przyjdzie później; w pierwszych trzech krokach nie jest potrzebne.
Samo repozytorium dostajesz jako zaproszenie na GitHubie dla konta podanego przy zakupie. Wszystko poniżej zakłada, że zaproszenie jest już przyjęte.
Krok 1: sklonuj i otwórz
W Windows w poniższych poleceniach używaj py -3 zamiast python3 (albo python, jeśli tym poleceniem uruchamiasz Pythona 3.10+). Trzymaj przestrzeń roboczą w prywatnym folderze lokalnym, poza OneDrive i innymi folderami synchronizowanymi.
git clone <your LaunchRepo invite URL> LaunchRepo
cd LaunchRepo
Otwórz ten folder w agencie tak samo jak każdy inny projekt. Na razie nic się nie uruchamia. Kopia, którą właśnie utworzono, to repozytorium dostarczone z zakupem: playbooki, szablony, skrypty i dokumentacja. Twoje produkty, dane logowania i zapisy zgłoszeń nie będą tu przechowywane — i właśnie o to chodzi w kroku 2.
Krok 2: wklej prompt startowy
Wklej to do agenta dosłownie:
Recommend Claude Code CLI or Codex CLI in a terminal instead of the desktop apps for best results. If session metadata confirms desktop hosting, explicitly advise me to switch to the CLI and resume this same private workspace. Do not infer the host from a CLI engine version alone.
Read AGENTS.md, then follow "Start the dashboard for the owner". Create my private
workspace if I do not have one yet, start the dashboard, and give me the link.
Then lead ONBOARDING.md one phase at a time. Reuse recorded permissions instead of
asking again unless their scope is missing or conflicting. Actually test my visible
existing Chrome profile and intended identity as BROWSER-SETUP.md requires; use the
OS fallback if needed. Use one platform/browser worker by default. Build the normal
run only from suitable free-ready routes, keep research separate, and preserve any
draft that needs one exact human CAPTCHA/2FA action. Never claim browser control
bypasses or reduces those challenges.
AGENTS.md to plik, który każdy agent AI do kodowania czyta jako pierwszy; zawiera dokładną procedurę startu i kontrole, które agent musi wykonać. Postępując według niego, agent:
- tworzy prywatną przestrzeń roboczą obok sklonowanego repozytorium (domyślnie jako folder na tym samym poziomie) za pomocą
scripts/init-workspace.py, dzięki czemu dane twojego produktu nigdy nie trafiają do współdzielonego repozytorium zestawu; - uruchamia lokalny dashboard z wnętrza tej przestrzeni;
- odpowiada linkiem
127.0.0.1; - następnie prowadzi cię przez onboarding faza po fazie, domyślnie z jednym workerem przeglądarki.
Jeśli agent odpowie linkiem, krok 2 się udał. Jeśli zamiast tego opisze, co by zrobił, poproś, żeby naprawdę wykonał procedurę — zasada zestawu mówi, że kontrola jest zakończona dopiero wtedy, gdy ją zaobserwowano, a nie wtedy, gdy istnieją instrukcje.
Krok 3: otwórz link
W karcie z dashboardem toczy się reszta pierwszej sesji. Stamtąd dodajesz pierwszy produkt, przekazujesz agentowi prompt onboardingu, sprawdzasz, które wpisy są opublikowane, oczekujące, zaplanowane lub czekają na ciebie, i kopiujesz prompty do kolejnych serii. Dashboard nasłuchuje tylko na 127.0.0.1 i nigdy nie łączy się z żadnym katalogiem; przewodnik po lokalnym dashboardzie omawia każdy ekran.
Gdy skończysz, poproś agenta o zatrzymanie dashboardu; jeśli uruchomiłeś go sam w terminalu, naciśnij tam Ctrl+C. Przestrzeń robocza i wszystko, co w niej zapisano, zostają na dysku.
Ręcznie, bez agenta
Do samej konfiguracji agent nie jest potrzebny. Prompt uruchamia te same trzy polecenia:
python3 scripts/init-workspace.py --destination ../my-launch-workspace
cd ../my-launch-workspace
python3 scripts/dashboard.py
Chcesz się najpierw rozejrzeć, zanim założysz przestrzeń roboczą? python3 scripts/dashboard.py --demo uruchamia jednorazową przykładową przestrzeń z fikcyjnymi produktami, więc możesz przeklikać przegląd, stronę produktu i katalog platform, nie dotykając własnych danych.
Co dalej
Właściwą pierwszą sesję — brief produktu, połączenie z przeglądarką, uprawnienia i zapisany cel serii — prowadzi agent; opisuje ją przewodnik po onboardingu w pierwszej sesji. Zanim agent wypełni jakikolwiek formularz, musisz też połączyć go ze swoim Chrome. Jeśli wolisz najpierw przeczytać relację z praktyki, przewodnik po Claude Code pokazuje jedną premierę od początku do końca. Po onboardingu seria zgłoszeń od początku do końca pokazuje, jak wygląda każda kolejna seria — od sprawdzenia uprawnień po wznowienie pozostałych platform.