LaunchRepoEen coding agent werkt vanuit je repository en je bestanden en kan een echte browser besturen; een browseragent klikt door webpagina’s, maar onthoudt weinig van je product of van wat “klaar” op elke site betekent; een done-for-you-dienst doet het werk voor je en stuurt een rapport. Alle drie kunnen een SaaS op een paar dozijn directory’s krijgen. Meestal worden ze op prijs vergeleken, maar wat de keuze bepaalt, is wat elk van jou nodig heeft, wie de accounts beheert en wat van jou is als de batch klaar is.
Dit artikel zet dat op een rij, met aan het eind een beslispad. Het is geschreven door het team achter de eerste optie, dus het zegt je ronduit waar een dienst het betere antwoord is.
Optie 1: je coding agent
Een coding agent — Claude Code, Codex, de agent van Cursor of een vergelijkbare tool die een repository leest en tools aanroept — wordt een inzendmachine zodra je hem drie dingen geeft: een browser die hij kan bedienen, je productgegevens in bestanden die hij kan lezen, en instructies per directory die zeggen wat het formulier wil en wanneer hij moet stoppen.
Wat hij nodig heeft. Git en Python 3.10 of nieuwer voor de lokale tracker en het dashboard. De actuele Chrome, Node.js LTS en npm voor de browserverbinding: de kit gebruikt Chrome DevTools MCP, waarmee een coding agent “control and inspect a live Chrome browser” (een live Chrome-browser besturen en inspecteren) kan, gekoppeld aan een Chrome waarin jij bent ingelogd en die je kunt meekijken. Je productgegevens in één bestand, je publieke identiteit in een ander, en een besluit over welke persoonlijke gegevens op vermeldingen mogen verschijnen. Daarna één startprompt. De gids voor de Chrome-verbinding loopt de setup stap voor stap door.
Kostenmodel. Je betaalt je provider voor het gebruik van de agent en, met LaunchRepo, één keer voor de repository. Je tweede product kost agenttijd, geen tweede licentie, en er zijn geen kosten per directory.
Controle. Volledig en zichtbaar. De agent werkt in jouw browser met jouw accounts. Verschijnt er een CAPTCHA, een tweestapsverificatie of een verificatiemail, dan legt hij prepared_needs_human vast en los jij het op in hetzelfde venster. Hij betaalt nooit: een directory waarvan de enige route geld kost, wordt vastgelegd als deferred_paid, en de beslissing blijft bij jou. Elke uitkomst komt in een lokale tracker terecht, met een datum en, als die er is, een openbare URL.
Wat je daarna bezit. De accounts, de vermeldingen, de tracker met echte statussen, de playbooks en een werkwijze die je volgend kwartaal of voor je volgende product kunt herhalen. Niets staat op de server van een leverancier.
Waar het moeite vraagt. Een eenmalige setup: browserverbinding, rechten en een eerste onboardingsessie. Tijdens een batch blijf je in de buurt voor overdrachten. Heb je nog nooit een agent met een browsertool gebruikt, reken het eerste uur dan als leertijd. De agentpagina’s behandelen elke setup: Claude Code, Codex, Cursor, OpenClaw, Gemini CLI, Cline, OpenCode, Kiro, GitHub Copilot en Windsurf, elk gecontroleerd tegen het gedocumenteerde browser- en goedkeuringsmodel van de tool.
Optie 2: een browseragent
Browseragents, gehost of lokaal, doen het klikwerk al. Richt er een op een inzendformulier, geef hem tekst, en hij vult het formulier in. Dat lijkt op optie 1, maar verschilt op één belangrijk punt: standaard neemt een browseragent je product niet mee van site naar site en heeft hij geen regel voor wat op een bepaalde directory als afgerond telt.
Wat hij nodig heeft. Dezelfde productgegevens en identiteit, per sessie aangeleverd, omdat een gehoste browseragent je repository niet kan lezen. Een briefing per directory: wat het formulier vraagt, wat als bevestiging telt, wat hij moet weigeren. En een manier om resultaten vast te leggen, want de agent kan je tracker meestal niet draaien.
Kostenmodel. Gebruiksfacturering van de provider van de agent, soms een abonnement op het agentproduct zelf, plus wat de briefings levert. De pagina over browseragents legt uit hoe de playbooks van de kit die rol kunnen spelen als de agent geen bestanden kan lezen. OpenAI heeft de agent mode van ChatGPT stopgezet; wat ervoor in de plaats kwam en hoe ver dat komt bij een launch staat op een eigen, gedateerde pagina.
Controle. Hoog zolang je meekijkt, lager als je wegkijkt. Zonder regels klikt een browseragent misschien op “Upgrade” als het gratis formulier daarachter zit, dient hij twee keer in na een onduidelijke bevestiging, of noteert hij “launched” (gelanceerd) na het zien van een bedankpagina. Die regels moeten ergens vandaan komen.
Wat je daarna bezit. De accounts en vermeldingen, als je zelf hebt ingelogd, en een overzicht als je dat hebt bijgehouden. Een sessiegeschiedenis is geen inzendtracker.
Waar hij uitblinkt. Zware, visuele formulieren en losse inzendingen waarvoor een repository overdreven zou zijn. Hij is zwakker bij batches van dertig platforms met opvolging over meerdere weken, want dat is een klus van status bijhouden.
Optie 3: een done-for-you-dienst
Je betaalt, vult een formulier over je product in, en een team — mensen, automatisering of allebei — dient het in bij een vast aantal directory’s en stuurt een rapport. Dit is het grootste en meest gevarieerde segment, en de juiste done-for-you submission service bespaart echt tijd.
Wat hij nodig heeft. Van jou: productgegevens, een logo, screenshots en soms toegang tot een e-mailadres. Van de leverancier: een pakketkeuze. Hoe accounts worden beheerd, verschilt. Sommige leveranciers maken een nieuw e-mailadres aan en dragen de inloggegevens over, sommige gebruiken het jouwe, en één die we hebben bekeken dient bij directory’s die alleen inloggen met Google aanbieden in “using our own Google account” (met ons eigen Google-account). Lees dat deel voordat je betaalt; de vergelijkingspagina’s citeren elke leverancier.
Kostenmodel. Meestal een eenmalig bedrag per product of website, gestaffeld naar het aantal directory’s; soms een maandabonnement. Op 30 september 2026 liepen de eenmalige pakketten van de leveranciers die we vergelijken uiteen van $60 tot $999 per product. Je tweede product kost opnieuw hetzelfde.
Controle. Bewust laag, en daar betaal je voor. Aan het eind zie je een rapport. Of een vermelding de gratis route gebruikte, en of “vermeld” live of in afwachting van beoordeling betekent, hangt af van de rapportage van de leverancier. Sommige leveren live links en screenshots, andere een spreadsheet.
Wat je daarna bezit. De vermeldingen die live gingen, en inloggegevens als de leverancier die overdraagt. Het volgende product is een nieuwe bestelling. Sommige diensten beloven een bepaalde domain rating of een aantal vermeldingen; de directory’s beslissen nog steeds zelf wat ze publiceren.
Waar het het juiste antwoord is. Eén product, geen interesse in agents, en budget. Dan is een dienst een verstandige keuze, en de overzichtspagina met alternatieven sorteert de leveranciers per model, zodat je op feiten kunt kiezen.
De verschillen die de doorslag geven
| Coding agent + toolkit | Browseragent | Done-for-you-dienst | |
|---|---|---|---|
| Wie doet het werk | Jouw agent, in jouw browser | De agent, in zijn browser of de jouwe | Het team of de automatisering van de leverancier |
| Wie beheert de accounts | Jij | Jij, als je zelf hebt ingelogd | Leverancier of jij, afhankelijk van het pakket |
| Prijs groeit mee met | Agentgebruik | Agentgebruik | Aantal producten |
| Tweede product | Dezelfde repository | Dezelfde setup, nieuwe briefings | Nieuwe bestelling |
| Overdrachten (CAPTCHA, 2FA) | Vastgelegd, jij lost ze op | Voor jou, als je het merkt | Leverancier handelt af of slaat over |
| Gratis vs betaalde route | Standaard gratis, betaalt nooit | Wat hij toevallig aanklikt | Bepaald door het pakket |
| Overzicht van wat er gebeurde | Lokale tracker, 11 statussen | Wat je zelf hebt bijgehouden | Rapport van de leverancier |
| Daarna | Playbooks, tracker, accounts | Accounts | Vermeldingen, rapport |
De rij “tweede product” scheidt de kopers. Breng je één product per jaar uit, dan wint de dienstkolom op moeite en is het prijsverschil klein. Breng je er meerdere uit, of lanceer je opnieuw na een naamswijziging, dan wint de repositorykolom op beide punten, en hangt de browseragentkolom af van hoe zorgvuldig je bijhoudt wat er gebeurt.
Een beslispad in vijf vragen
Beantwoord ze op volgorde en stop bij het eerste duidelijke resultaat:
- Wil je het proces überhaupt aanraken? Nee: kies een dienst en vergelijk leveranciers op accountbeheer en rapportage.
- Ga je meer dan één product lanceren, of er een opnieuw lanceren? Ja: een coding agent met een repository betaalt zich vanaf de tweede run terug.
- Gebruik je al een coding agent in een terminal of editor? Ja: voeg een browserverbinding en de playbooks toe; dan ben je al het grootste deel van de weg.
- Gaat het om één visueel, eenmalig formulier? Ja: een browseragent met een duidelijke briefing is het snelst.
- Heb je wekenlang een overzicht nodig van geplande, in afwachting staande en live vermeldingen? Ja: gebruik een tracker, welke optie het klikwerk ook doet.
Wat LaunchRepo is, in dit kader
LaunchRepo is optie 1, kant-en-klaar: 299 actieve platformplaybooks per 24 september 2026, een productsjabloon, een tracker met elf afzonderlijke uitkomststatussen en een lokaal dashboard, in een private repository die je eigen agent draait. Het dient ook als het regelboek dat optie 2 mist; daarom bestaat de pagina over browseragents. Het is geen optie 3: er is geen team dat het voor je beheert, alleen een repository en één prijs voor elk product dat je hebt.
Kies dus op basis van wat je daarna wilt bezitten. Is het antwoord “alleen de vermeldingen”, betaal dan een dienst. Is het antwoord “het proces”, neem dan de repository en geef die aan de agent die je al hebt.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een coding agent en een browseragent?
Een coding agent leest en schrijft bestanden in een repository en roept tools aan, waaronder een browser via een MCP-server. Een browseragent bedient webpagina’s rechtstreeks, maar kan je bestanden meestal niet lezen en geen status bewaren tussen sessies. Voor directory-inzendingen is precies die status — productgegevens, regels en uitkomsten — het belangrijkst.
Kan een browseragent zelfstandig bij directory’s inzenden?
Hij kan formulieren invullen en versturen. Hij heeft hulp van buitenaf nodig om te weten welke route gratis is, wat als bevestiging telt en waar hij het resultaat moet vastleggen. Met briefings per directory en een tracker werkt hij goed; zonder hangen de resultaten af van hoe nauwkeurig je meekijkt.
Is een done-for-you-dienst voor directory-inzendingen het waard?
Voor één product en zonder interesse in agents vaak wel. Controleer wie de accounts aanmaakt en beheert, of het rapport live vermeldingen scheidt van vermeldingen in afwachting, en wat er gebeurt met betaalde upgrades. De vergelijkingspagina’s zetten deze punten per leverancier op een rij.
Heb ik Claude Code nodig om LaunchRepo te gebruiken?
Nee. LaunchRepo heeft een agent nodig die bestanden in een repository kan lezen en Chrome kan besturen via Chrome DevTools MCP. De agentpagina’s beschrijven Claude Code, Codex, Cursor en de andere een voor een; de kit raadt een CLI-agent in een terminal aan voor de soepelste run.
Van wie zijn de directory-accounts?
Met een coding agent of een browseragent die je ingelogde browser gebruikt, zijn ze van jou. Bij een dienst hangt het af van het pakket: vraag vóór je betaalt of de accounts op jouw naam worden aangemaakt en of de inloggegevens worden overgedragen.
Bronnen: de LaunchRepo-repository (START.md, BROWSER-SETUP.md, record.py met zijn elf statussen) en de catalogussnapshot van 24 september 2026; de README van Chrome DevTools MCP en de MCP-documentatie van Claude Code, gecontroleerd op 30 september 2026; pagina’s van leveranciers gecontroleerd voor de vergelijkingspagina’s op 30 september 2026. Voor dit artikel is geen enkele leverancier benaderd.